وبلاگ هواداران نیوشا ضیغمی دختر آفتاب
ایرج قادری بازیگر و کارگردان سینما ساعت 4 صبح یکشنبه در بیمارستان مهراد تهران در گذشت. ایرج قادری متولد 1314 تهران، دارای تحصیلات ناتمام در رشته پزشکی و داروسازی است. وی فعالیت سینمایی را سال 1334 با بازی در فیلم «چهار راه حوادث» به کارگردانی مرحوم ساموئل خاچیکیان آغاز کرد. پیکر این سینماگر ایرانی بهسرعت و بدون اطلاعرسانی رسانهها در فاصلهی کمتر از ده ساعت از مرگش به بی بی سکینه در کرج منتقل شد و در سکوت و بدون بدرقهی دوستداران سینمای ایران و این کارگردان و بازیگر قدیمی سینمای ایران به خاک سپرده شد. اهالی رسانه و عکاسان و خبرنگاران هم در این مراسم حضور نداشتند. دیالوگی عاشقانه از حامد بهداد در فیلم پرتقال خونی: من فکر کردم تو از جنس خودمی حسی و قلب... تو نقش میزنی من عکس میگیرم. فکر کردم عین همیم میتونم دوست داشته باشم. بقیه عکس ها در ادامه مطلب .... نیوشا ضیغمی در پشت صحنه فیلم چارسو ... نیوشا ضیغمی ،لیندا کیانی ، نرگس محمدی ، حامد کمیلی و مهدی مقدم ...
"پرتقال خونی" فیلمی تاحدودی خوش ساخت و داستان گو است و مخاطب را تا انتهای داستان با یک تعلیق نصفه و نیمه با رضایت مال خود نگه میدارد. بقیه در ادمه مطلب....
او سال 1341 شرکت سینمایی «پانوراما» را به همراه موسی افشار تأسیس کرد.
وی در اردیبهشت 1391 به دلیل تشدید بیماری سرطان ریه در بیمارستان بستری شد و به دلیل همین بیماری سرانجام در نیمه شب یکشنبه 16 اردیبهشت ماه 1391 دار فانی را وداع گفت.
این کارگردان در سالةای پس از انقلاب به رغم ممنوعیت فعالیت بیست ساله، فیلم های شبکه، پاتو زمین نذار، محاکمه ، آکواریوم ، چشمان سیاه، سام و نرگس، شهرت، طوطیا، پنجه در خاک، نابخشوده، میخواهم زنده بمانم، تاراج، برزخیها، دادا را کارگردانی کرد.
بابک صحرایی، ترانه سرا و سردبیر ماهنامه هفت نگاه و از نزدیکان این زندهیاد، به اعلام کرد که در تدفین ایرج قادری از اهالی سینمای ایران فقط سعید مطلبی دوست دیرین و همکار همیشگی قادری، ستار اورکی آهنگساز فیلم و صحرایی در کنار همسر داغدار ایرج قادری سرکار خانم کبری اطمینان مقدم (تهمینه) حاضر بودند و سایر افراد این جمع شانزده نفری را اقوام خیلی نزدیک متوفی تشکیل دادند.
خاکسپاری ایرج قادری ساعت 12 ظهر امروز یکشنبه 17 اردیبهشت در بی بی سکینه کرج انجام شد.
یادداشت محسن منوچهری بر فیلم "پرتقال خونی" - به بهانه ورود به شبکه نمایش خانگی...
ایده اولیه فیلم نامه فوق العاده است و هوش نویسنده اش را نشان میدهد اما در برخی از طراحی ها موفق در نیامده به خصوص سکانس اشنایی ادمهای فیلم با همدیگر.
موسیقی متن فیلم هم با سبک روایی فیلم همتراز نیست حالا بماند که سازنده موسیقی از شهیر ترین و خوش عقبه ترین های حرفه خودش است.
کاری قابل قبول و آبرومند از سیروس الوند که هدیه کوچکیست برای سینمای بدنه و تجاری ایران که مخاطبش را بدون جلف بازی و فیلم نامه های ابکی مرسوم این گونه از ژانر، تازه بدون انکه صرفا کمدی باشد و شوخی های زننده طراحی کند تا مخاطب جذب کند، با یک درام،فرم و فیلم نامه که قد هیچکدام از این سه ستون اصلی از همدیگر بالا نمی زند و اندازه حرفی که میزند فرم ارائه میدهد با وجود برخی اشکالات عیان مانند طراحی میزانسن ها اما قابل قبول و آبرومند است.
از آنجایی که هیچ فیلمی خالی از ایراد نیست حتی یک فیلم اسکار گرفته من هم ایراداتی از نحوه ایجاد رابطه شخصیت های فیلم با همدیگر،موسیقی متن و ... به نظرم امد. ضمن اینکه بازی عرب نیا هم چندان مناسب نقش نیست و به غیر از ادای دیالوگ های سنگین و خشک، هیچ روح و حسی حتی اندک به نقش خودش تزریق نکرده و تنها راه رفته و به صورت یبس دیالوگ گفته، که حقیقتا اینگونه بازی کردن را از فردی که استاندارد های بازیگری را در سینما و تلویزیون ایران، با ایفای نقش پیچیده و دشوار مختار، چند مرحله به بالا کشید را نداشتیم.
نیوشا ضیغمی هم کمی مرا شوکه کرد. البته او همیشه به جذابیت های ظاهری وابسته بوده ولی اینبار در نحوه ادای درست دیالوگ ها تلاش چشمگیری از خودش نشان داده است و در طراحی کردن شناسنامه نقشش موفق ظاهر شده.
البته بماند تعریف من از فیلم در حد ژانر خودش است و به هیچ عنوان قدم به بالاتر نمی گذارد. ژانرش یعنی سینمای بدنه و مخاطب عام. به طوری که مبتذلیات ضعیفی نظیر فوتبالی ها، ملودی،افراطی ها و غیره که تعدادشان هم کم نیست جرات نکنند اصلا ساخته شوند و قد علم کنند و خود را از بخش بدنه و توده مردمی سینمای ایران بدانند.
| :قالبساز: :بهاربیست: |
نیوشا ضیغمی متولد 18 تیر 1359است .دارای مدرک لیسانس در رشته روانشناسی کودک از دانشگاه شهید بهشتی، پدرش (محسن ضیغمی) استاد دانشگاه و مادرش (فهیمه رستم پور ) مدیر بازرگانی بوده و دارای یک خواهر (روشا ضیغمی) است . همسر( آرش پولادخان )تاجر نقره ............. دیالوگ ماندگار نیوشا ضیغمی: درود بر دیوانگی! [ شوریده - محمدعلی سجادی ]
